Geschiedenis

Ons dochtertje Angelina is een echte vechter. Toen zij geboren werd, zeiden de artsen dat zij heel weinig kans had. Onze lieve Elizabeth, de eerst van de tweeling, is na drie dagen overleden. Dat was een klap dat tot de dag van vandaag voelbaar is. Terwijl zij de meeste kans had, zeiden de artsen. Nadat Angelina gereanimeerd werd en twee weken in de IC (Intensive Care) lag, moest zij weer  worden gereanimeerd  omdat zij een hersenbloeding heeft gehad. Iedere dag voordat wij de IC binnen kwamen, hielden wij onze harten vast. De artsen zeiden dat wij moesten bidden voor Angelina; voor welke Goden wisten zij zelf ook niet. Langzaam werd zij beter. Na 14 dagen kon Angelina zelfstandig ademen. Vervolgens moest Angelina naar een ander ziekenhuis vervoerd worden. Tijdens het transporteren ging van alles mis. Het personeel was ondeskundig en onderweg hadden wij geen zuurstoftank meegekregen. Toen wij aankwamen, was onze lieve dochter blauw! Zij lag vervolgens 5 dagen in de IC. Dat was allemaal in de Oekraïne, het geboorteland van haar vader en moeder.

Bij aankomst in Nederland gingen wij naar het UMC van de Radboud Universiteit. Na enkele afspraken en onderzoeken, werd ons verteld dat Angelina hersenbeschadiging heeft opgelopen en dat haar motorische gedeelte is geraakt. Ondanks alle conclusies, bleef onze heldin stralen. Zij lachte naar iedereen, zij keek om haar heen en was toen al zo alert, dan de artsen zeiden wat een slim kind. Ondanks alles wat haar overkwam waren haar ogen vol liefde en nieuwsgierigheid om uit zoeken wat het leven voor haar in petto heeft. Haar energie en maar steeds mensen verbazen hoe zij dat allemaal geflikt heeft, heeft ons gemotiveerd om niet ons best te doen, maar om ons ultieme best te doen voor haar en haar toekomst.

Wij zochten naar therapieën die ons dochtertje konden helpen. Uiteindelijk hebben wij gevonden waar wij bijna 10 maanden naar zochten. De therapie die vanuit gaat dat zulke mensen als Angelina gestimuleerd moeten worden om de fysieke bewegelijkheid optimaal te benutten. De bedoeling van de therapie is om de basis beweging van alle mensen en dieren na te botsen – het kruipen. De elementen van het kruipen eigen maken. Angelina was 14 maanden oud toen wij net met de methode begonnen. Zij kon alleen met haar handjes spelen, op haar rug liggen en af en toe omrollen. Wij zijn nu al zo'n  een jaar bezig met deze therapie. Angelina kan ruim 200 meter per dag zelfstandig  op haar buik voortbewegen, zij maakt heel veel contact met de omgeving,  zij is in die tijd niet een keer ziek geweest en zij heeft enorme cognitieve ontwikkelingen doorgemaakt. Haar arm- en fijnmotoriek is aanzienlijk verbeterd. Kortom haar ontwikkeling is FRAAI, zoals onze kinderneuroloog uit het UMC Radboud heeft verwoord.  


Log in